
ขอพื้นที่จักนิดนึง อยากจะมาประจาร เอ้ย ระบายให้ฟังเฉย ๆ ๆ ๆ เราแต่งงานกับแฟนมีลูกด้วยกันอยู่ด้วยกันมาจะ3 ปีล่ะ เราเลี้ยงลูกคนเดียว + เรียน + ขายของ เทียบกับอายุแค่นี้มันเหนื่อยมากนะ ส่วนแฟนเราเป็นทหาร มันติดที่จะหักหลังเรานอกใจเรายุตลอดเวลาแต่เราจับได้ตลอดรู้ทั้งรู้ว่าเรารู้ทุกอย่างแต่ก็ยังทำ ไม่เคยแคร์ความรู้สึกเรากับลูกเลยซักนิด เราต้องเหนื่อยทุกอย่างจะกินอะไรเราก็ต้องเอามาประเคนให้ถึงที่แล้วยังต้องเก็บให้อีกเห็นแก่ตัวที่สุดไม่เคยคิดถึงคนอื่นจะเอาแต่ตัวเองสบายอย่างเดียว ส่วนอีผู้หญิงที่คุยกับแฟนเรามันรู้ทุกอย่างนว่ามีลูกมีครอบครัวแล้วแต่มันยังคุยเรียกที่รงที่รัก (หน้าด้านมั้ยล่ะ) เราโทไปไม่คุยกับเรานะตัดสายเราทิ้งอีกต่างหากอยากได้ผัวเค้าแต่ไม่กล้าเผชิญหน้า เราเอาเบอใครโทรไปก็ไม่รับ แล้วยังไม่หมดที่อีคนนี้นะ มีผัวคารูอยู่ยังคุย ยังนัดผัวคนอื่นไปหา แต่เรายังไม่ว่าอะไรรอให้เห็นคุยกันอีกทีเราจะไปคุยกับผัวมันไม่รู้นะว่ามันรู้รึป่าวว่าแฟนเรามีครอบครัวแล้วแต่เราแอดเฟสแล้วไม่รับนี่สิ เราก็ไม่ได้โทษผู้หญิงฝ่ายเดียวนะ แต่ถ้าปู้หญิงมันไม่อ่อยผู้ชายมันจะเล่นด้วยมั้ย เราไม่ชอบที่พ่อเรามีเมียน้อย แล้วเราก็มาเจอกับตัวเอง เชื่อเลยว่าเกียจยังไงก็ได้อย่างงั้น ขออภัยที่ใช้คำหยาบ คงจะมีเพื่อน ๆ อีกหลายคนที่เกียจเหมือนเรา






