บอกก่อนอย่างแรกเลยว่า..ไม่มาโลกสวยนะคะ ฮุฮุ
คือเราเป็นคนที่อิสระในชีวิตสูงถึงสูงมากไปไหนมาไหนแบบคนเดียวสบายๆ ทั้งประเทศเราหรือออกไปประเทศเพื่อนบ้าน เที่ยว ทำงาน ใช้ชีวิต แฟร์ๆทั่วไป ไม่สนใจคนนินทา ไม่เอาใคร ใครไม่ดีก็ตัดออก แบบกูเป็นของกูอย่างงี้เมาไหนนอนนั่น เที่ยวไหนถึงกัน วันดีคืนดีอยากขับรถหายไปพักคนเดียวไกลๆก็ไปแบบไม่สนใจโลกไม่สนใจใครทั้งนั้น อารมณ์ประมาณว่า ก็กูจะทำอ่ะ อะไรแบบนี้มีการมีงาน มีอะไรในชีวิตประจำวันทั่วไปปกติดี ไม่ได้เดือดร้อน
………………………แต่เรื่องมีแฟนนี้มีไปเรื่อย พอใจคบกูเป็นแบบนี้ก็คบไม่พอใจคบก็ไม่ต้องคบ
แต่….วันหนึ่งมีคนคนนึงเข้ามาในชีวิตซึ่งแบบแรกๆก็ไม่อะไรหรอกนะ แต่พอได้คุยสักพักเริ่มรู้สึกว่านี้มัน ผู้ชายในอุดมคติกูเลยนี้หว่า
อบอุ่น เป็นผู้ใหญ่ ดูแลกูได้ และเด็ดขาดพอ
ก็คิดไว้ว่าจะปรับตัวนะ..ลองดูแต่พอเริ่มนานเข้า คนเคยเป็นอ่ะ ก็ทำไรตามใจตัวเองไปเรื่อยๆเปื่อยๆ แคร์ไหมก็เริ่มแคร์คนที่คบอยู่บ้างแหละ แต่ก็อยากทำไรตามใจตัวเองมากกว่า
จนตอนนี้ มันเริ่มเกินจะถอนตัวไหม เมื่ออยู่ๆเขามาขอแต่งงาน เขาต้องการให้เราอยู่กับเขาแล้วหยุดชีวิตอิสระเราซะซึ่งแบบเราอายุ30แล้วพ่อแม่เราโอเครแล้วให้แต่งเลย เพราะห่วงที่ชีวิตเราเป็นแบบนี้ตอนนี้เราคิดหนักเลย คือกูไม่พร้อมอ่ะ
ทำไงละทีนี้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ระบาย
