
เรามีแฟนรุ่นเดียวกัน คบมาได้เกือบ4ปี เลิกกันเพราะเค้าชอบให้โอกาสคนอื่นมาจีบ ชอบเต๊าะเล่นๆ และไม่ค่อยออกตัวว่ามีเรา(แฟน)แล้วกับคนรู้จัก เช่น ครอบครัว เพื่อนๆ..เอาจริงๆก็ทุกคนอะ 555 ซึ่งเราเคยเกือบเลิกกันหลายครั้งแล้ว ทุกครั้งเราจะร้องไห้ และเค้าจะโทรกลับมาเสมอ แต่ครั้งนี้ เรารู้สึกเฉยชามาก ไม่ร้อง ไม่เศร้า แต่ก็ยังแอบเสียใจนิดๆเพราะคนนี้เราคบนานที่สุด ทำอะไรๆด้วยกันมาเยอะ และมีความทรงจำกับคนนี้มากที่สุดด้วยอีกอย่างคือเค้าเคยบอกว่า ถ้าขึ้นมหาลัยแล้วเราอาจจะเจอคนที่ดีกว่า ที่ใช่กว่า เลิกตอนนี้ดีกว่ามั้ย อะไรประมาณนี้5555 เราเลยทำใจไว้นานแล้วว่าเค้าคิดอยู่ตลอด ว่าเราต้องไปได้ไม่สุดทางแน่ๆ ไหนจะเรื่องครอบครัว ความคิด การใช้ชีวิตมันก็ต่างกันมาก ที่ผ่านมาได้เพราะเรารักเค้าล้วนๆเลย แต่ตอนนี้เราคิดว่าเค้าไม่ชอบอะไรๆหลายๆอย่างในตัวเรา(อีกต่อไปแล้ว) เเล้วเราก็ดันพอใจที่จะเค้าไป เราเลยสงสัยว่า ทำไมเราไม่รั้งเค้าไว้เหมือนุกครั้ง ทำไมเราไม่ร้องไห้ ทำไมเราถึงปล่อยเค้าไป ช่วยออกความคิดเห็นกันหน่อยนะ
ปล.เราทำการ์ดวันเกิดให้เค้า แต่ดันเลิกกระทันหันซะนี่ จะจัดการกับมันยังไงดี 5555






