เราคิดจะหายไปจากชีวิตเค้า โดยไม่เอ่ยคำลา

เมื่อช่วงหนึ่งของชีวิตที่ไม่อยากมีความรักอีกแล้ว เราก็ได้พบกับเค้า ตลอดหลายเดือนที่รู้จักกันเราเป็นคนแรกที่เค้านึกถึงและพูดคุยในหลายๆอย่าง นิสัยเค้าเป็นคนคิดมาก เก็บกด และไม่ไว้ใจใครง่ายๆและมีภาวะทางอารมณ์ที่ตึงเครียดได้ง่าย เอาใจใครไม่เป็น…เราเป็นฝ่ายใส่ใจในทุกเรื่องมากกว่าตอนที่เลิกกันครั้งแรกเค้ามีปัญหาเรื่องงาน คือต้องเปลี่ยนงานและทำให้เค้าตกงานอยู่ช่วงนึงเค้าบอกเลิกคบเราเพราะว่าไม่รักเราเลย (เค้าอายุน้อยกว่าเรา) ในขณะที่ความสัมพันธ์ดูจะเป็นไปได้ดีดูเค้ามีความสุขความสบายใจเมื่อคบกับเรา….สุดท้ายจบ เค้าพูดเองว่าไม่มีทางไม่มีความเป็นไปได้ที่จะกลับมาคบกันจากนั้น3เดือน มีโอกาสเจอกัน ดูเค้ามีความสุขและตื่นเต้นเมื่อเจอเรา งานของเค้าก็ไปได้ดี ดูแล้วความสัมพันธ์ดีขึ้นกว่าครั้งที่แล้ว พอเวลาผ่านไปเดือนกว่าๆ งานมีปัญหาอีก เนื่องจากเศรษฐกิจ และเรื่องของคนเค้าออกจากงาน และบอกเลิกเราอีก ด้วยคำพูดเดิมๆทุกอย่าง ว่าเรากับเค้าไม่มีทางเป็นไปได้เค้าไม่รักเรา และวันหนึ่งเค้าก็ต้องเจอคนอื่น อย่าให้เราเสียเวลากับเค้าเลย(เค้าพูดทางโทรศัพท์)…ทุกอย่างกลับเข้าสู่อีหรอบเดิมอีก ในยามที่มีปัญหาเช่นนี้ เราคิดจะยืนเคียงข้างเค้านะ แต่เราอ่อนล้าจัง…เมื่อเราเป็นคนไม่จำเป็น เราจึงคิดจากไปโดยไม่เอ่ยคำลา