
สวัสดีค่ะ วันนี้อยากจะมาเล่าเรื่องนึงให้ฟังค่ะเกี่ยวกับชีวิตความรัก คือเรื่องมีอยู่ว่า เรามีแฟนคนนึงค่ะ คบกันมาเกือบ 4 ปีแล้ว เมื่อก่อนเราเป็นคนที่ยอมเค้ามาตลอด เลยทำให้เค้าคิดเสมอว่าไม่ว่าเค้าจะทำอะไรยังไงกับใครก็ตาม เราก็จะต้องยอมและให้อภัยเค้าได้ เค้าทำแบบนี้มาตลอดค่ะ ไม่เคยสนใจ ไม่เคยเทคแคร์ ไม่ดูแลเลยแม้แต่น้อย มีผู้หญิงเป็นสิบๆคนเข้ามาในชีวิตเค้า แต่เราก็ต้องยอมค่ะ เพราะความรักที่มีทั้งหมด ทำให้เรายอมเค้าได้ทุกอย่างและให้อภัยได้เสมอ จนมาตอนนี้เรากับเค้าอยู่บ้านเดียวกันค่ะ เวลาทะเลาะกันแล้วเราขอกลับบ้าน เค้าจะมีอาการเหมือนคนคุ้มคลั่ง อาละวาดหนักๆ ทำลายข้าวของพังไปหมด จนเราสามารถทำได้วิธีเดียวคือต้องหนี ในใจคิดตลอดนะคะว่าเราจะต้องกลับบ้าน เพราะเราทนผู้ชายคนนี้ไม่ไหว แต่อีกใจนึงที่คิดคือแล้วเวลาที่สร้างมาด้วยกันทั้งหมดล่ะ มันจะต้องจบแล้วจริงๆหรอ ถ้าเราตัดสินใจกลับบ้านไปแล้วต้องเลิกกับเค้าจริงๆ ชีวิตเราพรุ่งนี้จะไม่มีเค้าแล้วจริงๆหรอ แล้วเราจะอยู่ได้มั้ย ชีวิตจะเป็นยังไงต่อไปอีก มันสองจิตสองใจค่ะ แต่ที่แน่ๆ ไม่อยากจะอยู่แบบนี้อีกแล้ว เค้าทำร้ายความรู้สึกเรามาตลอดค่ะ เพิ่งหยุดทุกอย่างได้ไม่ถึงครึ่งปี เรามีความรู้สึกว่าเราจะต้องเจอเรื่องแย่ๆไปอีกถ้าหากยังคบกับเค้าต่อ เมื่อก่อนเรายอมได้เพราะเรารักมาก แต่พอตัวเองเริ่มเจ็บมากขึ้นเรื่อยๆ มันทำให้เรารู้สึกอยากมีชีวตใหม่ เค้าไม่ได้แค่ไม่ดูแลเอาใจใส่ และมีผญ.คนอื่นนะคะ แต่เค้ายุ่งกับยาเสพติดค่ะ เค้าโกหกเราตลอด ติดเงินใครก็ไม่รู้เป็นหมื่นๆ เสียเป็นแสนเป็นล้านก็มี ตอนนี้อยากกลับบ้านมากค่ะ แต่หนีไปไหนไม่ได้เลยเพราะเค้าเฝ้าอยู่ตลอด เคยบอกเค้าว่าอยากกลับไปอยู่ที่บ้าน เค้าอาละวาดเลยค่ะ จะแจ้งความก็กลัวจะเป็นเรื่องใหญ่ ตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงกับชีวตเลยค่ะ ใจนึงก็คิดอยากจะไปให้พ้นซักที แต่อีกใจก็คิดว่าเราจะต้องไม่มีเค้าแล้วจริงๆหรอ






