สวัสดีค่ะคิดอยู่นานว่าจะตั้งกะทู้ดีไหม แต่มันอึดอัดเลยอยากมาระบายกับเพื่อนๆ เรากับแฟนคบกันมา3ปีแล้วเขามีลูกติด1คน ตลอดเวลาที่ผ่านมาเราเทิดทูนในความรักของเรามากเพราะเราผิดหวังจากรักครั้งแรกมาก นี่คือรักครั้งที่2เลยอยากทำให้ดี แฟนเราน่าตาน่ารักค่ะเป็นผู้ชายตี๋ๆเราชอบเรียกเขาว่าอ้วน เขาเรียนมหาลัยเอกชนในกรุงเทพฯ เราก็เรียนใกล้ๆกันแต่เราเรียนปวส. เอกชน เราหลงเขามากเลย เรามีอะไรกันไวมากเพราะตอนแรกๆเรากับเขาคิดแค่ว่าจะเล่นๆกัน ก็ไม่ได้คิดอะไรพอเวลาผ่านไปนานๆ เราเริ่มรักกัน บางทีก็มีปัญหาทะเลาะกันตามปกติ จากเมื่อก่อนที่เขาง้อเรา กลายเป็นตอนนี้เรายอมเขาทุกอย่างรักมาก ให้อภัยเสมอ จนเรามองไม่เห็นค่าของตัวเอง มาวันนึงแฟนเราก็บอกเลิกบอกว่ามีคนอื่นไม่อยากหลอกเราเราก็ไม่เชื่อนะเพราะเหมือนเขาติดเพื่อนมากกว่าตลอดเวลาที่คบกันมาเราเถียงเขาไม่ได้ เราทำทุกอย่างซักผ้าล้างจานถูห้อง ยอมทุกอย่างจริงๆ ก่อนวันที่เขาบอกเลิกเรายังมีอะไรกันอยู่เลย เขายังกอดเราเหมือนเดิม คืนก่อนที่จะบอกเลิกก็บอกรักเราปกติมาก จนเขาบอกเลิกเราก็ตื้อค่ะไม่อยากให้รักพังลงบอกขอยอมเป็นทุกอย่าง คนใช้ กิ๊ก เครื่องระบายอารมย์ เขาก็พูดแค่ พอเถอะ กลับมาไม่ได้แล้ว เราเจอกันไม่ดีเราไม่ได้ตั้งใจจะคบกัน เรามั่นใจในตัวเรานะว่าเราก็ดีทุกอย่าง เราทำหน้าที่แฟนได้ดีมากๆ ทั้งเรื่องบนเตียงและเรื่องงานบ้าน เรายังหาคำตอบไม่ได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นเราทำใจไม่ได้เลย เค้าไม่ตอบไลน์เราไม่อะไรกับเราเลย เราเสียใจมาก เราควรจะพอได้หรือยังตลอดเวลาที่ผ่านมาเราก็เหนื่อยแต่มันมีความสุขไงทนได้ เราไม่ใช่คนขี้เหร่อะไร คือเราคิดว่าเรากับเขารักกันมากมาโดยตลอด เพราะเขาก็ดูรักเรา เราโดนบอกเลิกแบบงงมาก
เราอาจจะเขียนงงๆนะเราเรียบเรียงคำไม่เก่ง เราอยากจะบอกว่ารักเขามาก (ก.) ถ้าเป็นไปได้ก็กลับมานะเรารู้สึกไม่อยากนอนกับผชคนไหนอีกไม่อยากเปลืองตัวกับใครอีกเรากลัวการเริ่มใหม่ไปแล้ว
เราควรจะรอไหม? เราควรจะเดินหน้าต่อแบบไหนดี?มันอึมครึมไปหมดเลยค่ะ ในใจทำได้แค่ขอโทษ?อยากได้วิธีเยียวยาตัวเอง เพราะเราง่ายกับเขาด้วยรึเปล่าเขาเลยทิ้งเราไปง่ายๆ
