
เริ่มเรื่องเลยนะคะ เราทำงานทั้งกลางวันกลางคืน แต่เจอกกับแฟนคนนี้ที่ร้านอาหารกลางคืน เราเป็นพนักงานเสริฟเขามาขอเบอร์เรา ที่แรกเราก็ไม่ได้รักหรอกนะคะ เพราะคนเราเจอกันครั้งแรกจะรักกันได้ยังไง แต่เขาพร่ำบอกทุกวันว่าเขารักเรามาก ขอออกตัวก่อนนะคะ ว่าเราค่อนข้างเอาแต่ใจเวลาทะเลาะกันเรื่องเล็กๆน้อยๆเราก็จะไม่ค่อยง้อ ย้ำนะคะว่าเรื่องเล็กๆ แต่ถ้าเรื่องใหญ่จริงๆ เราเดินหน้าง้อเต็มกำลังค่ะ แต่เขาจะงอลเรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้บ่อยมาก เราคบกันไปได้สักพัก เขาก็พาเราเข้าบ้านไปเจอกับพ่อแม่เขา เขาเปิดตัวเรากับเพื่อนๆทุกคน พาเราเข้าไปอยู่ที่บ้าน เราก็พามาเจอแม่เราด้วย ชีวิตมีความสุขมาก จนเรารักเขาค่ะรักมาก แต่พอมาไม่นาน เรื่องแปลกๆก็เกิดขึ้น เริ่มจากวันหนึ่งเน็ตโทรศัพท์เราหมดเราเลยจะขอยืมโทรศัพท์ล๊อคอิน facebook แต่เขาไม่ให้ ทั้งที่ปกติเขาจะหยิบให้เรา เราก็โอเค ไม่คิดมาก ต่อมาเขาก็ชอบไล่เรากลับไปนอนที่บ้านเขาบอกว่ามีธุระ เลยอยากให้ไปนอนที่บ้าน เราก็เลยบอกว่างั้นเรากับไปอยู่บ้านก็แล้วกัน ตั้งแต่วันนั้นมา เขาก็ไม่เคยโทรหาเรา ไม่เคยง้อเรา บล๊อคเบอร์เรา เรายอมรับนะคะว่าเราผิด ผิดที่เราใจร้อน แต่ไม่เข้าใจว่าเขาทำแบบนี้เพื่ออะไร เราลองเอาเบอร์พี่สาวโทรไปหาเขารับค่ะ เราถามเขาว่าไม่รักกันแล้วหรอ เขาบอกว่ารักเราเหมือนเดิม ห่วงและหวงเหมือนเดิม แต่ความรู้สึกไม่เหมือนเดิม เราถามเขาว่าทำไม เขาบอกว่าเป็นเพราะเราเก็บเสื้อผ้ากับมาอยู่บ้าน เพราะเรางอลเขา เราผิดมากเลยหรอ ตอนนี้ทรมานมาก เราลืมเขาไม่ได้คะ เราพยายามลืม มันฝันถึงทุกคืน






